Barbaro święta, Perło Jezusowa,

Ścieżko do nieba, grzesznikom gotowa,

/Wierna przy śmierci Patronko smutnemu,

Konającemu./bis

Źródło czystości, obmyta na wieki.

Nie wypuszczaj mnie z Twej świętej opieki;

/Ty mnie przygotuj na drogę wieczności,

W świątobliwości./bis

Spraw, by mój Jezus był dozorcą moim,

W życiu i zgonie, tak, jako był Twoim;

/Niech duszę moją w niebie z Twej pomocy.

Z Sobą zjednoczy./bis

Twój i mój Jezus w świętym Sakramencie,

Niech mnie nakarmi w ostatnim momencie;

/Ostatnie słowo: Jezus i Marya,

Niech mnie nie mija./bis

W Ranach najsłodszych, w Męce Jego drogiej,

Zakryj mnie, Panno, od szatańskiej trwogi;

/Abym umierał dobrze z Twej obrony,

Nieustraszony./bis

Bym mą od piekła zabezpieczył duszę,

Najbardziej w ten czas, kiedy konać muszę;

/Barbaro droga, oddajże ją Bogu

W niebieskim progu./bis

Komuż bezpieczniej duszę swą polecę,

Jak Tobie? A Ty Jezusowi w ręce

/Oddaj, o Perło, drogo zapłacona,

Krwią odkupiona./bis

Szczęście to wielkie przy mej śmierci będzie,

Gdy Jezus z Matką Najświętszą zasiędzie,

/Przy konającym. Ty ocieraj moje

Śmiertelne znoje./bis^[1]