Każdy taką prawdę zna.

Że wychować trzeba psa.

I odrzućmy myśl ponurą,

by nazywać to tresurą.

Na każdego lepiej działa,

czy to stary wilk, czy szczenię.

Nie krytyka lecz pochwała,

miast nagany, wyróżnienie.

Musisz mu okazać skruchę

by narzekać nie miał racji.

Podrap czasem go za uchem.

Daj nagrodę po kolacji.

 I postępuj właśnie tak,

 wtedy prędko się okaże

 że naiwny głupi psiak

 będzie robił co mu każesz.

Musisz zawsze trzymać krótko

i go mamić nagrodami

by nie pognał z żadną suczką

i nie szlajał się z kumplami.

Tylko z twojej ręki jadał.

Nie gryzł nigdy listonoszy

Na Twych gości nie ujadał,

przy sikaniu by podnosił...

By nie siedział na kanapie

nie odzywał bez rozkazu

Gdy Cię głowy ból znów złapie

by za Tobą tak nie łaził.

 Miłe słowa i pieszczoty,

 czułość, którą mu okażesz

 sprawią, że on co do joty

 będzie robił co mu każesz.

 Lecz nie wgłębiaj się w uczucie

 często zbyt okazywane.

 By się dnia pewnego Burek

 nie okazał twoim Panem^[1]