Jak to na wojence ładnie,

gdy kto do Legionów wpadnie.

Rodacy go nie żałują,

jeszcze żółcią go traktują.

By zaś nie wlazł w jakąś matnię,

oddają go w ręce „bratnie”.

Tuż opiekun sprzymierzony

z głowy mu wybije mrzony.

Jeśli nie – to upór łzami

swój obleje za drutami.

Tam szabelkę oddać każą

i otoczą pięknie strażą.

A za jego młode lata

marka dzienna mu zapłata.

A za jego trud i znoje

szwimhozy(1) tu ma zbroję.

Pan feldfebel(2) groźnie łyska

okiem, aż bledną ludziska!

Gemajner(3) ma rzeszę hardą,

spod hełmu patrzy pogardą.

Słodko płyną dni za kratą,

chciałeś Polski – masz więc za to.

Chciałeś jakiejś polskiej armii,

niech śmierdzącą ryba-ć karmi!

Jeśli całą chcesz mieć głowę,

musisz zmienić się w niemowę.

Niechaj teraz kto co gada

na piątego listopada(4).

Śpij, kolego, w kryminale,

czyń za grzechy gorzkie żale.

Śpij, kolego, twarde łoże –

na nim ty zmądrzejesz może...

Jak to na wojence ładnie,

gdy kto do Legionów wpadnie...^{[1], [2]}