Nie ma przyszłości

Bez znajomości

Nigdy nie wierz, że najlepsi zawsze zwyciężają

Owszem, owszem ale wtedy, kiedy kogoś znają

Bo bez pleców na kolana życie Cię od razu rzuci

Bo bez pleców w nikim geniusz nigdy się nie zbudzi

Nie wiem, po co ci kręgosłup, nawet ten moralny

Weź wyhoduj sobie plecy, bądź wreszcie normalny

I lekarze, politycy, aktorzy i adwokaci

Dziś zrośnięci są plecami, bo tak się opłaca

I jak myślisz, czemu teraz słuchasz tej piosenki

Znów się mylisz, to nie talent ani moje wdzięki

Ja znam w radiu paru gości i prezesa telewizji

A bez pleców mógłbym nucić najwyżej przy goleni^[2]