Sternik ujął ster: rejs na drugi brzeg,

W jedną stronę bilet za obola.

Gdy zapłacisz już, resztę w wodę rzuć,

Sternik nic innego, nic nie przyjmie.

Złoto dawać chciał, drugi pierścień zdjął,

Widać płacić pierwszą klasę zwykli.

Z tamtej stron, spójrz! – wraca pusta łódź

Charon ludzi traci już za Styksem.

Choć miałbyś sto za jeden grosz,

Nic więcej nie zapłacisz, niźli płacić masz.

Na drugi brzeg popłyniesz, gdzie

Obliczą najdokładniej, ile jesteś wart.

Ileś kiedyś dał, tyle możesz wziąć.

Co zabrałeś, oddasz właśnie tyle.

Z tamtej strony znów wraca pusta łódź

Spróbuj tu powrotny kupić bilet!

Drewniana łódź. Za jeden grosz,

Obola stary Charon liczy ci za rejs.

Za jeden grosz – na drugi brzeg,

Gdzie wiedzą, ile za co płacisz, albo nie.^[2]