Bieda takim mężom,

Które żony mają –

Zaprzęgają do wozu

I jadą do gaju.

Naładuje pełny wóz,

Sama na nim siędzie.

Wio, wio, mężu mój,

Odpoczynek będzie.

Gdy wyprzęgła z wozu,

Dała mu serwatki.

A on biedny zapłakał,

Uciekł do sąsiadki.

Ach, kumie mój, kumie,

Oj, zła żona u mnie.

Cicho, kumie, nie mów nic –

Jeszcze gorsza u mnie.

Twoja jak nabije,

Daje się wypłakać.

Moja jak nabije,

Każe jeszcze skakać.

Kazała mnie kury paść

I kapusta siekać.

Kury jajka pogubiły,

Musiałem uciekać.

Uciekałem do lasu.

Żona z tyłu z wałkiem.

Wróć, wróć, mężu mój,

Przyszła kura z jajkiem.

W domu mówi do mnie:

Ty stary pierniku,

Jeśli nie poprawisz,

Zamkna cię w kurniku.

Możesz mnie zamykać,

Dla mnie to jest bajka.

Ale ciebie uprzedzam,

Że nie zniosa jajka.^[1]