Teraz kiedy namioty rozbite

Kiedy watra się zmaga z księżycem

Teraz trzeba swą radość wykrzyczeć

Zaśpiewajmy razem – Biedni ludzie

 Czy Wam nie żal życia marnować

 W czarnym dymie, pod dachami

 Kiedy my tu razem śpiewamy

 Pod namiotem i gwiazdami

Patrzcie góry zamarłe i stawy

Patrzcie, lasy w księżyca poświacie

Tutaj po nie starczy sięgnąć ręką

A wy w miastach szczęścia szukacie

 Czy Wam nie żal...

Do piosenki dołączą się drzewa

Wiatr zaszumi motyw w refrenie

Ściana basem czerni swej zaśpiewa

Z szumem pieśni potok popłynie

 Czy Wam nie żal...

Niech pieśń leci i puka do okien

Wszystkich śpiących niechaj pobudzi

Chodźcie do nas Wy wszyscy którzy

Zaśpiewacie z nami – Biedni ludzie

 Czy Wam nie żal...^[1]