Bije rozprawy godzina,

próżna już przemoc i rzeź,

/nowa się era zaczyna,

budzi się miasto i wieś./bis

Idziem z suteren, poddaszy,

jakby zwoływał nas dzwon,

/śmierć nas, nędzarzy, nie straszy,

życie nie lepsze niż zgon./bis

Długo lud dźwigał kajdany,

znosił niewolę i głód,

/bezwład milionów złamany,

w rękach wam kruszy się knut./bis

Wasze bagnety i działa

stwarzał roboczy wam lud,

/nowa epoka nastała,

nam niech posłuży nasz trud./bis

Rzędy wznoszonych barykad

znaczą bojowy nasz szlak.

/Hej, proletariat zatyka

nad całym światem swój znak./bis^[1]