Dzwonię i gadam do drzwi, zły to znak.

Ziemia wymyka się mi, nie wiem jak,

Opanować jej obrotowy ruch,

W lusterku widzę siebie dwóch.

Nie wypominaj mi, że chwieję się.

Czegoś dolano mi do Ha dwa o.

Imieniny miał Jurek albo Zbych,

Na pewno to był jeden z nich.

Rybko ma, słońce me, tak to ja, budzę cię.

Mały miś, który chce

Wrócić w ramiona twe.

Przykro mi, że zdanie złe o mnie masz.

I ani ja ani ma blada twarz,

Ludzkich uczuć nie budzi w sercu twym,

Lecz tu nadmienić pragnąłbym,

Że wcale nie skarżę się na swój los,

Choć mi w momentach jak ten jeżą włos,

Cierpkie słowa twe, znoszę je od lat,

Więc przyjmij proszę ten tu kwiat

Rybko ma…

Słońce me, wybacz mi,

Otwórz te drzwi.^[2]