Czemu, gdy kochał, gnali jak psa?

Czemu, gdy szlochał, śmieszyła łza?

Krasną czapkę z dzwoneczkami

Kładli mu miast korony

Choć za stołem i w kompani

Lecz nie gość, a bard proszony

/Pokochajcie błazna, ludzie

Błazen duszę ma jak anioł

Choć u ramion skrzydeł nie ma

Wzleci, wzleci ponad wami/

Czemu, gdy odszedł, płakali wszyscy?

Czemu, gdy odszedł, każdemu bliski?

A gdy mówił głośno „kocham”

Ludzie wszyscy się zaśmiali

I gdy innych radość zdjęła

Pękło błazna serce z żalu

/Chociaż błazna nikt nie kochał

Błazen duszę miał jak anioł

Choć u ramion skrzydeł nie miał

Wzleciał, wzleciał ponad wami/bis

I czemu tylko ja się nie smucę?

Czemu ja jeden grania nie rzucę?

Chociaż płaczę razem z wami

Choć żałuję zmysłem każdym

Wezmę czapkę z dzwoneczkami

I zostanę waszym błaznem

/Pokochajcie błazna, ludzie

Błazen duszę ma jak anioł

Choć u ramion skrzydeł nie ma

Wzleci, wzleci ponad wami/bis^[1]