Chociaż mało mamy lat,

lat naprawdę niewiele,

choć lubimy w piłkę grać

i pojeździć rowerem,

choć na wszystko mamy czas,

tyle zabaw nas czeka...

Wiemy, że każdy z nas,

wyrośnie każdy z nas

na wielkiego, wielkiego,

na człowieka.

Bo co może,

co może mały człowiek.

tak jak ja albo ty?

Może pani, a może pan podpowie,

my zgodzimy się z tym.

Na podwórku fajnie jest –

można sobie pobiegać,

pograć w kapsle, można też

chodzić sobie po drzewach.

Można łapać do swych rąk

kolorowe motyle...

Albo się ukryć tak,

by nikt nie widział nas,

i polecieć do słońca

choć na chwilę.

Bo co może...

Właśnie tyle lat co my

ma i Bolek, i Lolek,

a więc może ja lub ty

odegramy ich role.

Albo któryś będzie kimś

najważniejszym na świecie...

Będzie miał tyle sił,

dołoży wszystkich sił,

aby były szczęśliwe

wszystkie dzieci.

Bo co może,

co może mały człowiek,

tak jak ja albo ty?

Ktoś powiedział, że robiąc to, co robi,

właśnie uczy się żyć.

Właśnie uczy się żyć!

Właśnie uczy się żyć!^[1]