Bóg w litości nieprzebrany

Raczył życie nam darować!

Więc zechciejmy dar kochany

Cenić zawsze i szanować,

I jak Boga dobre dzieci

Chciejmy wszyscy Go miłować,

Wśród wichury i zamieci

Jego słowo zawsze chować.

/Precz z szatanem, bijmy wroga!

To jedyna nasza droga!/bis

Szatan chce przełamać duszę,

Zniszczyć nasze miasta, sioła.

„Wszystko złamię, wszystko zniszczę!”

Tak w dzisiejszych czasach woła,

A my Boga wojownicy

Idźmy z podniesieniem czoła

W świętą walkę wśród tęsknicy,

Bez obawy idźmy zgoła.

/Precz z szatanem, bijmy wroga!

To jedyna nasza droga!/bis

W poświęceniu, cichej męce

Siejmy ziarno w krąg na roli,

Chociaż czasem słabną ręcę,

Chociaż zawód czasem boli,

Naprzód! Naprzód pełni wiary,

W jasnych czynów aureoli

Nieśmy tak młodości dary

W każdej doli i niedoli.

/Precz z szatanem, bijmy wroga!

To jedyna nasza droga!/bis

Wzleciał orzeł srebrnopióry

I zatoczył krąg szeroki

Ponad wichry, ponad chmury

I przyziemne mgły i mroki,

Jak ten orzeł hen na szczyty

Lećmy naprzód! Pełni wiary,

A zabłysną zbawcze świty

I rozpaczy pierzchną mary.

/Precz z szatanem, bijmy wroga!

To jedyna nasza droga!/bis^[1]