Zaorały nasze pługi obcych butów ślady,

Jesiennymi owocami ugina się sad,

Płyną rzeki, dni powszednie i powszednie sprawy...

I na zawsze pozostaje pamięć tamtych lat.

Tu byliśmy, tu jesteśmy, tu będziemy,

Gdzie początek i gdzie koniec dróg dalekich,

Tu, gdzie przeszłość każdą grudę czarnej ziemi

W dawnych księgach zapisała nam na wieki.

   Słuchaj –

   słuchaj – te pieśni stare,

   nasze pieśni śpiewa las.

   Popatrz –

   popatrz – akacje białe

   i czarne dachy miast.

Tu byliśmy, tu jesteśmy, tu będziemy,

Gdzie początek i gdzie koniec dróg dalekich,

Tu, gdzie przeszłość każdą grudę czarnej ziemi

W dawnych księgach zapisała nam na wieki.

Tu, gdzie nasza czterolistna koniczyna

Wiosną wszystkie modre łąki zazielenia.

A po Odrze każdej nocy gwiazdy płyną –

Tu byliśmy, tu jesteśmy, tu będziemy.^[1]