Utwór jest rozpowszechniony w Małopolsce, natomiast na na Rusi Węgierskiej, Spiszu oraz Morawach występuje w języku ruskim. Jeśli chodzi o tereny nadwiślańskie to pieśń znana jest tylko pod Wiślicą. Jej pochodzenie jest niewątpliwie morawskie i przedostaje się do polskiej tradycji, gdyż wykonuje się ją w mieszanych pułkach pod względem narodowościowym.

Czasami w tekście zamiast o cesarzu, śpiewa się o włościaninie, który otrzymał nakaz od władcy, aby przekazał synów na służbę wojskową,

jednak poddany nie może wypełnić zalecenia, gdyż nie posiada potomków^[1].