Chciałbym mieć

taką sieć

by w nią wpleść

życia treść

by nią kraść księżycowe światło

albo róż

rannych zórz

taką sieć

chciałbym mieć

by w nią wpaść i nie wypaść łatwo.

chciałbym trwać

żeby znać

zapach łąk

czułość rąk

w ustach mieć kosmyk twoich włosów

dłonie spleść

oczy wznieść

zapaść hen

w piękny sen

pośród traw i rozkwitłych wrzosów

być w siódmym niebie

czuwać kiedy licho śpi

nucić dla ciebie

pisać pieśni jak k.i.

chcę dać ci

jasne sny

ranne mgły

wonne bzy

nocne ćmy ptaki i zwierzęta

letni sad

świat bez wad

stary płot

ptasi lot

wszystko co pamięć zapamięta

w pustych drzwiach

staje bach

strząsa szron

daje ton

gra nam pieśń na sopelkach lodu

pragnąłbym

znaleźć rym

śpiewać z nim

słońca hymn

sławić cud porannego chłodu

wzrok mieć spokojny

liczyć tylko dobre dni

wyrzec się wojny

śpiewać pieśni jak k.i.

chciałbym mieć

taką sieć

schwytać w nią

nudę złą

blaskiem ją rozpromienić w jasność

potem nieść

dobrą wieść

zmienić lęk

w piękny dźwięk

taką sieć chciałbym mieć na własność

mógłbym też

jeśli chcesz

w strofach skryć

życia nić

wtedy już zawsze będziesz ze mną

może świat

za sto lat

będzie trwał

tak bym chciał

złowić go w moją sieć tajemną

by każda wiosna

niosła same jasne dni

ty nam błogosław

wiecznym piórem s. wym K.I.^[2]