Ludzie to jest ważna rzecz od stuleci

siebie gryźć możemy, lecz

chrońmy dzieci.

Kim byś nie był–prawdzie tej

wyjdź naprzeciw,

siebie możesz kochać mniej

kochaj dzieci.

Damo w żłóbku z chęcią im

przewiń becik,

nie mrucz: kim ja byłabym

kochaj dzieci.

Literacie, bubli wór

wrzuć do śmieci,

nie wypisuj dzieciom bzdur

szanuj dzieci!

Dobry Tato, w szarych dni

gęstej sieci

nie pij, nie krzycz, nie bij ich

kochaj dzieci.

Mamo kiedy z oczu twych

łezka leci,

za swe krzywdy nie wiń ich

kochaj dzieci.

Ludzie to jest ważna rzecz od stuleci

siebie gryźć możemy, lecz

chrońmy dzieci.

Niech nad każdym słowem tym

Anioł buja,

chrońmy dzieci w świecie złym

ALLELUJA!^[2]