Ciebie, Boże, chwalimy, Ciebie, Ojcze, na ziemi,

Ciebie Panie wyznawamy, z całej duszy uwielbiamy,

Którego ani skończenie, ni początek ma istnienie.

Ku czci Twej wznoszą pienia wszystkie niebieskie krainy,

Aniołów zgromadzenia, Cherubiny, Serafiny

Święty Boże, Święty, Święty, w wszechmocności niepojęty!

Przed Twem Bożym Imieniem nieba się upokarzają,

I wszystkie ze zdumieniem czasy i miejsca klękają,

Pełne niebo i świat cały jest Twej potęgi i chwały.

Apostołów chór Ciebie i Proroków liczne grono

Chwali, o Boże w niebie, i co męczeńską koroną

Ozdobni zeszli z tej ziemi z wszystkimi nieba Świętymi.

Kościół w niezłomnej wierze w okręgu świata całego

Ciebie wyznaje szczerze: Ojca w niebie przedwiecznego

I Ciebie, Jednorodzony Synu i Boże wcielony,

Tudzież Ducha Świętego, co niemoc, rany i troski

Leczy serca naszego. O Królu i Synu Boski,

Ty z Nim i z Ojcem współecznie panujesz nad nami wiecznie.

Ażebyś ludzkie plemię z zatracenia wyswobodził,

Zszedłeś z nieba na ziemię i bez wzdrygnieniaś się zrodził,

Tyś był w sposób niepojęty w żywocie Panny poczęty.

Przez śmierć Twą nieba bramy są Twym wiernym odemknione,

I Ciebie w niebie mamy obrońcą na naszą stronę.

W dzień ostatni Ty przybędziesz i wszystkich nas sądzić będziesz.

Przeto prosimy, Panie, wspomnij łaskawie Twe sługi,

Odwróć od nas karanie, których krwiąś Twą spłacił długi,

By się nam z Świętymi chwała wieczna w podziale dostała.

(Salvum fac).

Zbaw, Panie, ludy Twoje i błogosław im łaskawie,

Broń ich: dziedzinę Swoją, kieruj nimi w każdej sprawie,

By Twoją wolą rządzeni zostali w niebie świętymi.

Spraw, byśmy dnia każdego Twe święte Imię wielbili,

I z serca Ci wiernego cześć, chwałę, dzięki czynili.

Broń nas od wszelakiej winy teraz i każdej godziny.

Zmiłuj się, zmiłuj Panie: w Tobie samym ufność mamy!

Pokaż Twe zlitowanie! Niechaj tej łaski doznamy,

Ażebyś z Swojej opieki nie wypuszczał nas na wieki.^[1]