Cisza bywa czasem tak jak dziś.

Jak głęboki, czarny dół

Co przeraża ale woła też

Niespodzianie spadam głowa w dół

Głucha noc unosi mnie

Nie chcę wracać, chociaż wołasz mnie

Coraz słabiej słyszę już Twój głos

Coraz rzadziej budzę się

Nie zatrzymuj mnie

Cisza bywa czasem tok jak dziś

Tonie we mnie tak jak nóż

Musi ranić, lecz nie czuję nic

Leżę cicho – świat rozpływa się

Muszę wiedzieć jak

Jak prawdziwy jest ten drugi brzeg

Coraz lżej unoszę się

Coraz głębiej płynę w dół

Coraz słabszy już Twój głos

Nie chcę wracać tu^[2]