Mikołaj:

Cypryjskie gąsięta,

krakowskie dziewczęta,

gdzieście mi się zabłąkały,

pastuszkęście oszukały.

Tyś to winna, Hilareczko.

Tyś to winna, figlareczko.

Hilareczka:

Mój miły pastuszko,

kochane serduszko,

jeśliśmy się zabłąkały,

dlatego, żeś chłop ospały.

Mikołaj, nie wołaj, będziesz w czas.

Mikołaj, nie wołaj, będziesz w czas.

Mikołaj:

Winnaś według prawa,

bom cię za przystawa

uczynił moim gąsiętom,

postawił moim dziewczętom.

Tyś to winna, Hilareczko,

tyś to winna, figlareczko.

Hilareczka:

Pastusze, pastusze,

miłuję cię z dusze,

jednak na te fuki twoje

znajdę ja też huki moje.

Mikołaj, nie wołaj, będziesz w czas.

Mikołaj, nie wołaj, będziesz w czas.

Mikołaj:

Więc się pojednajmy,

ręce sobie dajmy.

Gąsięta nas prowadziły,

bogdaj się były nie śniły.

Boś ty grzeczna, Hilareczko,

boś ty grzeczna, figlareczko.

Hilareczka:

Mój miły pastuszko,

kochane serduszko,

dajże ty mnie rączkę swoje,

a ja tobie gębkę moję.

Mikołaj, pójdźmy w gaj, sam pod maj.

Mikołaj, pójdźmy w gaj, sam pod maj.^{[1], [2]}