Chociaż już dawno skończone żniwa

Choć odleciały żurawie,

Czarna Helena nadal przebywa

Na Myśliwieckiej w Warszawie.

Hoduje sobie kwiatki w pokoju,

Interesuje się dżinsem,

I nagle... Bach! Na liście przebojów

Wygrywa z Philem Collinsem.

Sukces nie zepsuł jej ani deczko

I nie zmieniła się ona,

Nadal brutalnie, twardom piąsteczkom,

Trzyma jednego Barona.

I wielka sława też jej nie kusi,

Choć świat się o niej dowiedział,

Bo wie, że przecież pilnować musi

Transcendentnego Niedźwiedzia.

I jeszcze paru takich, że rany,

Czarna Helena też niańczy,

Na przykład Hendryk wysportowany,

Co na rowerze zatańczy.

Albo też Wojtek, co gra muzykę

I językami on włada,

Który z postury, z tamtem Hendrykiem

Na rower raczej nie wsiada.

Na Myśliwiecke spogląda z góry

I się uśmiecha pod nosem,

Baśka, co w niebie zagęszcza chmury

Zabranem stąd papierosem.

Czarna Helena będzie ostojom,

Świata pilnować będzie stąd,

A z kibicami, co się jej bojom

Może obalić każdy rząd.^[1]