Ja czarownica z Eastwick

a może nawet z Pickwick tea,

nad filiżanką której

spędziłam dwa ponure dni,

czekałam na ciebie

i miałam nadzieję…

Mniejsza z tym,

teraz wszystko dym,

teraz trzeba postanowić jak,

jak to zrobić?

Teraz trzeba postanowić,

czy lepszy w barszczu tęgoskór?

Czy może ulepić z wosku

twój portret pamięciowy?

Jak to zrobić?

Gdybym to drugie wyjście wybrała

i telegrafem zemsty nadała

miłosna depeszę pod twoim adresem

to ona mniej więcej tak by brzmiała:

Za te noce, których mogły być tysiące

a było tylko kilka… masz! Złota szpilka.

Za „szu, szu” do uszu, które na zawsze zapamiętam

masz! Następna…

Za smak twych warg, za dotyku sztuczny jedwab,

jeszcze jedna.

Masz! Jeszcze jedna.

W serce i w zmysłów pięć szpilek sześć

Gdy lekarz na wewnętrznym

opowie jak się męczysz ty,

ja czarownica z Eastwick

a może nawet z Pickwick tea

odpuszczę, nie ze skały

jestem wszak mój mały,

mniejsza z tym,

ważne żebyś był

przez te kilka chwil.

Przez tych kilka nocy

pragnę czuć twój dotyk,

przez tych kilka nocy

pragnę czuć twój dotyk.

A potem znowu, znowu

będziesz te miłość wpędzał do grobu

i wiem, że wszystko zrobisz

by ją drobić,

więc po głębokim namyśle

chyba jednak ci wyślę

ten milczący list

Za te noce, których mogły być tysiące

a było tylko kilka… masz! Złota szpilka.

Za „szu, szu” do uszu, które na zawsze zapamiętam

masz! Następna…

Za smak twych warg, za dotyku sztuczny jedwab,

jeszcze jedna.

Masz! Jeszcze jedna.

W serce i w zmysłów pięć szpilek sześć.

W serce i w zmysłów pięć...

No to cześć!^[1]