O świcie przyszli pod dom

Chcą wejść do środka, stukają

Matka zerwana ze snu

Na progu przed nimi staje

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem

Jej syna nie ma tu dziś

Nie wierzcie, na pewno kłamie

Ja nie wiem, gdzie jest mój syn

Zbudzony krzykiem syn wstaje

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem

W jej życiu jest tylko on

Nic nie wie o jego walce

Są sprawy, o których syn

Nie mówi nawet swej matce

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem

Odzywał się coraz mniej

Wciąż budził się ze świtaniem

Drżał, gdy ktoś stukał do drzwi

Uciekał z domu nad ranem

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem

Do okna podchodzi, jak cień

Zbudzony nagłym wołaniem

Po cichu wymyka się

I patrzy, czy biegną za nim

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem

O świcie przyszli pod dom

W ten dzień od dawny czekany

Jej syna nie ma tu już

Zabili go do drzwi pukaniem

Czego chcą ludzie ci

Którzy przychodzą nad ranem^[2]