Czemuż się dzisiaj weselić nie mamy, –

Gdy śpiewających Aniołów słuchamy, –

Chwałę na niebie, a pokój na ziemi –

Ogłaszających więc śpiewajmy z niemi –

Głosy radosnemi.

Już się narodził, świata Pocieszyciel, –

Zbawca narodów, wszystkiego Stworzyciel, –

Bóg oraz człowiek, w dziełach niepojęty, –

W stajni złożony, pomiędzy bydlęty, –

Choć od wieków święty.

Lecz cóż to w takiej postaci złożony, –

Na sianku leży Chrystus ukorzony, –

Wszak Go uznaje za Pana stworze¬nie. –

I z Aniołami nuci święte pienie, –

Czcząc to narodzenie.

Niosą Mu króle hołd z swojemi dary, –

Niosą pasterze wdzięczności ofiary, –

Bo łaska Boska ludziom hojnie dana, –

Przy narodzeniu Zbawiciela Pana, –

Jest nieporównana.^[1]