Dalej bracia do oręża,

Kto Polak, kto żyje,

Odważny zawsze zwycięża,

Mężny zawsze bije.

Marsz, marsz z żelazem,

W kim serce, w kim męstwo,

przysięgnijmy wszyscy razem:

Śmierć albo zwycięstwo!

Lecha syny jak Spartanie

Wrogów swych nie liczą,

Rota wolnych zbić jest w stanie

Zgraję najezdniczą.

Marsz, marsz...

Walczyć chcą starzy i młodzi,

Drżą nieprzyjaciele,

Mąż waleczny nam dowodzi,

Dwernicki na czele.

Marsz, marsz...

Litwę, Wołyń i Podole

Wyniszcza morderca,

Spieszmy znieść braci niewolę,

Złączyć pierś i serca.

Marsz, marsz...

Dalej żywo, dalej za broń,

Gedymina syny,

Ostrzyć szable, siadać na koń,

Z nami po wawrzyny.

Marsz, marsz...

Niech Orzeł biały z Pogonią

Odnawia przymierze,

Polak z Litwinem dłoń z dłonią

Niech się łączy szczerze.

Marsz, marsz...

Nie pójdziemy na podboje

Cudzych państw i murów,

Ale spieszmy odbić swoje

Z drapieżnych pazurów.

Marsz, marsz...

Spieszmy znieść zaborów ślady,

Zniszczyć dzikie hordy,

Skarać podstępy i zdrady,

Pomścić krew i mordy.

Marsz, marsz...

Zwycięskie znaki odnowi

Szczerbiec Bolesława,

Król Polski Moskwie zapowie

Batorego prawa.

Marsz, marsz...

Bądźcie zdrowe, myślcie o nas,

Wy polskie Spartanki,

Z końcem walki wrócim do was

Po serca i wianki.

Marsz, marsz...^[1]