Daleka droga jest do Tipperary

Od okopów, fortów, gniazd,

Jakże z Tobruku trafisz do swej Mary

I do jej oczu jak do gwiazd.

Żegnaj, poczciwa wyspo,

Żegnajcie, stare wsie,

Choć o tysiące mil jest Tipperary,

Zawsze przy tobie serce me.

Daleko, bracie, masz do Tipperary,

A my, a nam, pomyśl, Tom,

Jakie zasieki, rowy i bariery

Grodzą cichy, jasny dom.

Żegnaj, droga Warszawo,

Żegnajcie, łąki, wsie,

Ze śpiewem bratnim piosnki Tipperary

Się wam co dzień serce swe.

Lecz wiemy, wszyscy chłopcy z Tipperary,

Patrząc co dzień śmierci w twarz,

Że z hukiem bomb i salwą tyraliery

Co dzień bliżej dom nasz jest.

Bliżej żegnane miasta,

Ogrody, łąki, wsie,

Każdy ma bliżej swoje Tipperary

I co dzień bliżej serce swe.^[1]