Znowu cię budzik gna, jak bat

I wykipiało mleko

A Karaiby – niech to szlag!

Jednako wciąż daleko

Do tego klepią w tej Ti-Vi

Że w Rio – ach, tam żyją!

Że robią dym, aż piekło drży

i co noc – pierwsza miłość!

A tutaj tylko mróz i śnieg

Lecz wrze sarmacka krew

I już po chwili gnasz, jak zbieg –

W dwudziesty pierwszy wiek!

Bo już Karnawał!

A co tam jakieś Rio!

Damy takiego czadu, że

Że w piekle się nie śniło!

Bo już Karnawał!

Zróbmy z parkietu przecier!

Zatańczmy Panu, bo nam dał

Świeżutkie Tysiąclecie!

Więc dziękuj niebu za ten fart

I tańcz, choć kipi mleko

A Karaiby – niech to szlag

I tak nam nie uciekną

I niech się w zdrowiu darzy nam

I dusza z duszą brata

Aż pan Popiołek w bramie z chmur

Szepnie – no, koniec świata

Bo już Karnawał...^[2]