Opowiem Wam jak chciałam być

przerysowaną prozą dnia

z wierszem na dancing

pójść i móc

zakochać się w nim

chcę by był biały tak jak ja

pisany

sercem o czwartej dwie

ciszą i krzykiem mógłby być

z nim właśnie chcę…

zapomnieć się!

tak bez pamięci kochać chcę

nauczy mnie dziś oszukać

wstyd

powiedzieć prawdę kłamiąc wręcz

bez walki walczyć naucz

mnie

pokochać Ciebie

zdradzimy sobie każdą myśl

powiemy wszystko

milcząc wręcz

oddamy słowom – to co ich

nie słysząc zobaczymy

dźwięk

będziemy tańczyć – stojąc

cierpliwie czekać

chciałabym

gdzieś na dancingu w kącie stać

i nie szukając znaleźć

go

poznać nie znając, poczuć, że

to właśnie on – mój biały wiersz.^[2]