Ktoś przez radio mówi mi

Że dziś w Wiedniu deszcz i mgły

Skąd to wzruszenie i dreszcz

Wiedeń i ty i deszcz

Nad dunajski mokry bruk

Kroków twoich znany stuk

Blade latarnie na gaz

A w tle zapewne walc

Ten sam, ten sam, jak echo, jak sen

Ten walc, ten walc, a jakby nie ten

Raz, dwa, raz, dwa, zbyt smutny to walc

Tak jakby w Chopina zasłuchał się Strauss

Niech gra, niech gra melodię sprzed lat

Raz, dwa, raz, dwa, zakręcił się świat

Jak żal, jak żal, rozgonił nas wiatr

Gdzie Wiedeń, gdzie Polska, gdzie ty a gdzie ja

U nas też już pada – wiesz

Cóż, zapewne wszędzie deszcz

Widzę cię znowu jak śpisz

Pomyśl czasami – pisz^[1]