Ciszę zabił dźwięk dzwonów

Oczy – światło dnia

Serce pali świadomość

Uszy rozdziera wrzask

Prawda jak oswojony gołąb

Zrobi koło i wróci tu

Oczy na zawsze brudne śpią

Czy kiedyś zapomnisz to?

Niebo płonie nade mną

Pamięć płonie zbrukana

Płonie czas jak gniew bogów

Wiara płonie

Malowana w bezradność

Naga tylko ubrana w strach

Gdy nie była za mała

Na nic co przyniósł świat

Ślady na drobnym ciele

Biała szarfa jak tren

Co tu więcej powiedzieć

Cisza co wszystko wie

Niebo płonie nade mną

Pamięć płonie zbrukana

Płonie czas jak gniew bogów

Wiara płonie