Kiej cie biyda wytarmosi

w kieśni mos łostatni grosik

Milówecka wnet przypomni sie

Tu ci matuś cycuś dała

Soła do snu ci sumiała

a holniocek wykołysoł cie

Do Milówki wróć

do Milówki wróć

ni ma piyknijsej krainy

łod milowieckiej dziedziny

do Milówki do Milówki wróć

Juześ zjeździł kawoł świata

umordowoł młode lata

poniywiyrkiś płocuł gorzki smak

siednij ze se na gronicku

w lesie albo przy strumycku

i płosuchoj co ci w sercu gro

Do Milówki wróć…

Na łobcyźnieś bywoł sporo

ino z tego dusa choro

zawróć ze sie i płosuchoj gór

łone ino jednom wade

majom bo wcions takom rade

płodsuwajom do Milówki wróć

Do Milówki wróć…^[2]