Obywatelu!

Świat przez palce ci przecieka

A ty w fotelu

Nie bujanym, bo i skąd.

W tej śmiesznej pozie

Nigdy wiosny nie doczekasz

Więc otwórz oczy

I do życia zmień front!

 Przed tobą dzieło

 Obliczone na zamiary

 Przed tobą sprawa

 Która nęci, która kusi

 Której słyszysz drżący zew.

 Jest jeszcze tyle

 Do złożenia z rąk ofiary

 Jest jeszcze tyle

 Do przebrania z ziarna plew!

Obywatelu!

Spójrz na zegar bez odrazy

Masz przyjacielu

Do stracenia tylko cześć!

Spraw krzywe lustro

By wyczytać z własnej twarzy

Choć nędzny pozór

Że w tej gębie jest treść!

 Przed tobą dzieło

 Obliczone na zamiary

 Przed tobą sprawa

 Która nęci, która kusi

 Której słyszysz drżący zew.

 Jest jeszcze tyle

 Do złożenia z rąk ofiary

 Jest jeszcze tyle

 Do przebrania z ziarna plew!

Obywatelu!

Próżno czekasz życia puenty

Tu nie trybuna

Z której padnie tani bryk

Nie klnij żywota

Że jest durny i przeklęty

Sam lepiej puencie

Wyznacz jaki taki bieg!

 Przed tobą dzieło

 Obliczone na zamiary

 Przed tobą sprawa

 Która nęci, która kusi

 Której słyszysz drżący zew.

 Jest jeszcze tyle

 Do złożenia z rąk ofiary

 Jest jeszcze tyle

 Do przebrania z ziarna plew!^[1]