Zwinięto już namioty,

poczerniał ślad ogniska,

spóźniony jakiś motyl

złocistą przemknął iskrą.

Pod niebem smutno dźwięczy

żurawi długi klucz,

jak gdyby drzwi do szczęścia

zamykał dla nas już...

Do zobaczenia za rok,

jeśli tylko dopisze pogoda!

Do zobaczenia wśród lasów i łąk,

gdzie czeka nas wielka przygoda!

Do zobaczenia wśród bzów,

gdy jak ptaki wrócimy tu wiosną!

Do zobaczenia! Rok minie i znów

twój namiot zakwitnie pod sosną!

Gdy lato już do wspomnień

odejdzie złotą ścieżką,

pomyślisz może o mnie

jesiennym jakimś zmierzchem.

Przy ogniu grzejąc dłonie,

wakacji wspomnisz dni,

w wesoły patrząc płomień,

zaśpiewasz razem z nim:

Do zobaczenia...^[1]