Nie możemy iść dzisiaj do kina:

„Dozwolone od lat osiemnastu”.

Mówić: „chłopiec mój, moja dziewczyna”;

„Dozwolone od lat osiemnastu”.

Czy mi wolno zakochać się w tobie?

W twym uśmiechu i twych oczu blasku?

Czy ktoś głosem surowym nie powie –

„Dozwolone od lat osiemnastu”.

Taki refren powtarza starszy brat:

„Dozwolone od osiemnastu lat”.

Więc po nocach się śni, już każdy zgadł –

„Dozwolone od osiemnastu lat”.

Lecz możemy umówić się z wiosną –

„Dozwolone do lat osiemnastu”.

Śmiać się, śpiewać piosenki zbyt głośno –

„Dozwolone do lat osiemnastu”.

W śnieżną bitwę zabawić się zimą –

„Dozwolone do lat osiemnastu”.

Mówić: „Serwus” do swojej dziewczyny –

„Dozwolone do lat osiemnastu”.

Nowy refren powtarza wszystkim wiatr:

„Dozwolone do osiemnastu lat”.

Znów po nocach się śni, już każdy zgadł –

„Dozwolone do osiemnastu lat”.

Czas ucieka, choć nikt go nie prosi,

Wkrótce drogę wybierzesz już własną.

I niedługo przestanie ci grozić

„Dozwolone od lat osiemnastu”.

Ale choćbyś przekroczył trzydziestkę,

Gdy pewnego dnia kiepski masz nastrój,

To rób wszystko, co tylko na świecie

Dozwolone do lat osiemnastu.^[2]