Wśród nędznych domów i szarych ulic

przeszedł właśnie on

zakwitły kwiaty pod brudnym murem

i przestał śmierdzieć smog

już ktoś go sprzedał

syreny jęk

on stał bezbronny,

tak samotny

i nikt nie bronił go

ludzie płynęli

wszyscy obok

wtopieni w miasta tło

już go zabrali

zamknęli drzwi

dwa tysiąclecia na nową szansę

w uśpieniu czekał świat

gdy przybył Mesjasz

nikt go nie witał

zabrakło prostych słów

umarła prawda

w królestwie kłamstw

i odszedł smutny,

milcząc i płacząc

na drodze opadł kurz

nad horyzontem

zgasła gwiazda

i zapomniano go

dumni kapłani

sprzedali krzyż

objawił się Mesjasz

wyje wściekły tłum

rzucają kamienie

postawili krzyż

sprzedali Mesjasza

płacze za nim tłum

uklękli przed krzyżem

on nie słyszy już.^[2]