Druhu dyżurny, druhu dyżurny,

dlaczego jesteś taki pochmurny?

Może ten dyżur jest ci nie w smak,

bo tu o tobie mówią tak:

W domu siedzi druh przy stole,

język kołkiem, oczy w słup,

na synowską psioczy dolę,

nie chce kaszy, nie chce zup.

A tu trzeba, proszę druha,

kaszę warzyć, w kaszę dmuchać,

nie przesolić ani krzty

i po męsku łykać łzy...

Druhu dyżurny, druhu dyżurny,

czemu na takie wszedłeś koturny?

Czemu tak z góry spogląda druh,

a może z dumy druh tak spuchł?

Zastęp siada do obiadu,

wszystkie łyżki idą w ruch.

Już po kaszy ani śladu,

pysznie ją sporządził druh!

Dobrze się wywiązał z roli,

nie przypalił, nie przesolił,

no i wreszcie, chociaż zbladł,

też pełniutką miskę zjadł!/x3^[1]