„Marsz Ducha”

Ej, wara wom Dunajcanie od dziewcyny wara

By sie na wos skóra nie padała

Nie damy wom tyj dziewcyny skoda o tym godać

By sie na nos skóra miała padać

I tańcujom dunajcanie z tom dziewcynom śwarną

Cichowianie z ciupagami garną

Zrobiła sie strasno bitka fyrcy krew i ciało

Dziewce z zolu ocka zapłakało

Porubali, posiekali, hej na „W imie Ojca”

Śwarnych chłopców z Cornego Dunajca

Lezą trupy popod ławy, karcma jedna rana

Cichowianie tońcyli do rania

A na rano, raniusieńko, wpadują ziandary

Cichowianów zakuli w kajdany

„Ballada A. Knapczyka – Ducha”

Jedzie furmon doliną

Jedzie furmon doliną, doliną

A zbójnicy brzeziną

Ej, pocekoj furmanie

Ej, pocekoj furmanie, furmanie

I wyprzągoj se konie

Jakoz jo mom wyprzągać

Jakoz jo mom wyprzagać, wyprzągać

Wolę kłabuk złota dać.^[2]