Duszo moja niech pieśń twoja

Głosi Józefowi cześć.

On wybrany, niezrównany,

Więc Mu hołdu trzeba nieść.

/Z nami chwałę niebo całe

Niech u Bożych złoży nóg,/bis

Że bez miary Swoje dary

Na Józefa rozlał Bóg.

On w świętości i w czystości

Po Maryi pierwszym był,

Przy Panience On w stajence

Pierwszy Boże Dziecię czcił.

Z nami chwałę...

Na Swem łonie, jak na tronie,

Króla niebios Józef niósł,

W Nazarecie Boskie Dziecię

Słodki Jezus przy Nim rósł.

Z nami chwałę...

Z Jego ręki, wznosząc dzięki,

Nasz Zbawiciel pokarm brał,

I Piastuna, Opiekuna,

Bóg wcielony Ojcem zwał.

Z nami chwałę...

Cóż dziwnego, że od Niego

Takiej chwały bije blask?

Że na tronie, tam w Syonie

On Szafarzem Bożych łask?

Z nami chwałę...

O, wzywajmy i błagajmy,

By opieką świecił nam,

By z ziemskiego życia tego

Do niebieskich powiódł bram.

Z nami chwałę...^[1]