W tym mieście, w którym się spotkamy,

za rok, za chwilę – kto to wie –

wtem zatrzymują się zegary

i wszystko będzie jak we śnie:

Więc będą dwie szklaneczki wina,

I trochę śmiechu, trochę łez...

Może pójdziemy gdzieś do kina,

Może w straganie kupisz bez...

Może nocą gdzieś na moście

Pomilczymy o miłości,

Może powiesz coś od rzeczy,

Może nie...

I przez te dwie szklaneczki wina –

Nagła wesołość dwojga serc.

W tym mieście, gdzie się rozstaniemy,

Za rok, za chwilę, może dziś,

Nic się nie stanie, nic nie zmieni,

Jak gdybyś wcale nie miał iść:

Znów będą dwie szklaneczki wina

I trochę śmiechu, trochę łez...

Może pójdziemy gdzieś do kina,

Może w straganie kupisz bez...

Może nocą gdzieś na moście

Pomilczymy o miłości,

Może powiesz coś od rzeczy,

Może nie...

I przez te dwie szklaneczki wina –

Będziemy śmiać się aż do łez,

Bo przecież to nie nasza wina –

Nagła rozłąka.^[2]