Kłobuk z orlim piórem i cucha corno

Torba bacowsko na krzyz przerucono

Orli nos a w zymbach fajka

Długie włosy, śrybnom spinkom

Spięto kosula

Pod pazuchom tęgo koza

Ktoz to taki – cy nie znocie

Lepsioka – Mroza

Bace z Małej Łąki, hyrnego gazde

Mioł lepse pole, stąd Lepsiokiem zwany

Dudy zdajoł i wystroił

Wtej mu one pieknie grały

Jak te organy

Owce, strzygi i świstoki

Dziwozony, płanetniki

Granio słuchały

Nutka zbójnicko hań ozlegała się

Słuchali bacowie, młodzi juhasi

Bockujom dziewcęta śwarne

Tońcom nogi siuhajowe

W kyrpce obute

Zbacuje świat stary koza Mrozowa

Pon z Warsiawy słuchoł, abo i z Krakowa

Jedzie poroniański gazda

Hej kolejom – luxtorpedom

Z miasta do miasta

Na coz mi Paryża, Lwowa, Warsiawy

Auciska, dancingi, stroje, wygody

Kie jo se mom swój świat holny

Zaklętyk rycerzy światy

Zbójców dukaty

Hej baco Mrozie grojcie nom, grojcie

Wy się o talary nic nie turbujcie

Nie tropcie się o talary

Kiedy mocie w piersiach pary

Nuta jest wiecno!

Zagrojcie nute o śpiących rycerzach

Piyknych mamunach i dziwozonach

O końcu starego świat

I o pocątku nowego

Niewiadomego

Hej ty starodowno nutko Mrozowa

Może nos naucys wiary od nowa

Pódziemy se znowa razem

Tatrzańskim skolnym upłazem

Hań ka śleboda.^[2]