Powiedział Pan, powiedział Pan:

„Daję Wam ogień,podajcie sobie ręce

I żyjcie w zgodzie,

Żyjcie w zgodzie z ptakami.

Niech płoną serca i oczy Wasze niech

Nigdy nie znają łez. Nie znają łez.”

Odszedł, a ciało swe pogodził z ptakiem.

I wiecznym cierpieniem

I była miłość i była zgoda,

Każdy był wolny, wolny był każdy ptak.

Pewnego dnia, pewnego dnia pękło niebo

I lunął straszny deszcz.

Wtedy krzyknął ktoś

I chłód ogarnął wszystkie serca,

A w oczach pojawił się strach.

Ludzie podali sobie noże zamiast rąk

I upiekli ptaki!^[2]