Dziś tryumf w niebie w pośród chwały mnóstwa

Ze śpiewem Niebian hymn połączmy święty,

Światło duchownych i ojciec ubóstwa

Dziś wniebowzięty.

W czynach, Wincenty, piękność Ci wykwita,

Twa miłość wieńcem na skronie Ci spływa;

Ciebie zasługą pokorną zdobyta

Chwała okrywa.

Prawda, coś uczył prostaczki ubogie,

Całkiem się dzisiaj odsłania dla Ciebie;

Za Twe jałmużny i pociechy mnogie

Bierzesz skarb w niebie.

Gdy wzór Twój święty kapłanom przyświeca,

Niosą najlepsze Chrystusowi wonie;

Przez Ciebie święta krzewi się winnica

W obfitszym plonie.

Jak wielką Tobie stały się ozdobą

Zacne matrony i czyste dziewice.

Co się weselą, że biednych pod Tobą

Są służebnice.

Przyjm tak łaskawie nasze śluby w niebie,

Jakeś tu wspierał miłosierdzia łonem;

Ubogich tłumy przyjazne zwą Ciebie

Swoim Patronem.

Cześć, chwała Tobie, Ojcze wiekuisty.

Chwała Ci, Synu, Zbawco nędzy świata,

Równa cześć Tobie, Duchu płomienisty.

Po wszystkie lata.^[1]