Ej, dęby, dęby

Zgłoszenie do artykułu: Ej, dęby, dęby

Przyjmuję do wiadomości, że Administratorem moich danych osobowych jest Centrum Kultury Podgórza w Krakowie, z siedzibą: ul. Sokolska 13, 30-510 Kraków, e-mail: sekretariat@ckpodgorza.pl. Moje dane osobowe będą przetwarzane w celu przygotowania i przekazania odpowiedzi na przesłaną przeze mnie wiadomość. Więcej informacji na temat ochrony danych osobowych znajduje się tutaj: polityka prywatności.

Strzałka

Ej, dęby, dęby, zielone dęby, zielona dębina.

Pisze mój miły list do mnie czuły z wierchów znad Budina.

Odpiszę jemu, że jego nie chcę – gnuśny jest cały dzień,

on tylko pijać wódeczkę umie w mieście, gdzie rynku cień.[1]

Bibliografia

1. 

Bekier Elżbieta, Niech rozbrzmiewa wolny śpiew: śpiewnik, Warszawa, Książka i Wiedza, 1952-07, s. 299.
Publikacja nie zawiera informacji na temat autora muzyki utworu.

Copyright © 2007-2026 Biblioteka Polskiej Piosenki. Zapoznaj się z polityką prywatności oraz informacją o wykorzystywaniu plików cookie.