Już wszyscy wrócili z wakacji

Bliżsi i dalsi sąsiedzi

I nadszedł okres ekspiacji

Tudzież ogólnej spowiedzi

Mężowie zdenerwowani

Tłumaczą zawile i długo

Skąd się wziął damski stanik

Numer 6 w klatce z papugą

Że może zmyślny ptaszek

Skądś przyniósł tę rzecz intymną

W ramach ptaszęcych igraszek

A żony uśmiechają się zimno

A mężom wzrok dziwnie biega

I całkiem upada w nich dusza

Aż wreszcie krzyk się rozlega

Ajoj, tylko nie po uszach

Lecz świat jest urządzony

I sprawiedliwie i mądrze

Bo teraz tłumaczą się żony

Ja z Zyziem? – Ale skądże

Nie mam nic na sumieniu

Tu mąż argument wytacza

A w śladzie po ugryzieniu

Brakuje lewego siekacza

Gdzie się obrócić tam wszędzie

To on przyrzeka, to ona

– Przysięgnij że więcej nie będziesz

– Nie będę, niech tak skonam

Przestają latać buty

Cichnie ostre strzelanie

Przemija czas pokuty

Powraca zaufanie

Tylko od czasu do czasu

Myśl nagła zakołata

– Jejku, byle do wczasów

– Boże, byle do lata

Poza tym wszystko cacy

Słuchamy sobie radyjka

Chadzamy sobie do pracy

Pomagamy dzieciom w lekcyjkach

Umacniamy miłość małżeńską

W czasie rocznic bijemy brawa

– Lub chadzamy na nabożeństwo

– Lub mawiamy że społeczeństwo

Gdzie indziej jest w rozkładzie

Ale u nas w zasadzie

Się opiera na zdrowych podstawach^[1]