Na przekór średniej krajowej

Jestem całkiem sympatyczny

Wygląd mam niczego sobie

I do trzech potrafię zliczyć

Jedną wadę mam wrodzoną

Niczym rysę na krysztale

Już w dzieciństwie przyczepiono

Etykietkę tę na stałe

Fufufufu

Fujara

Kiedy z procy szybę zbiłem

Poleciałem do sąsiada

I bez bicia się przyznałem

Spojrzał na mnie, jak na gada

Gdy mnie Zośka zaprosiła

By pokazać swoje znaczki

Nie wiem, czemu się wkurzyła

Gdy spytałem, gdzie ten klaser

Gdy znalazłem na ulicy

Sto tysięcy w reklamówce

I zaniosłem na policję

Dziwnie się patrzyli chłopcy

Kiedy wierzę, w to co mówią

W telewizji, radiu, prasie

Moja Zośka ma twarz smutną

I po głowie wciąż mnie głaszcze^[2]