Raz staruszek spacerując wokół

zagajnika „Niedźwiedzia Pieczara”

ujrzał nagle cztery pory roku.

Cztery pory – i to wszystkie naraz.

I podreptał do domu

po dróżce

przydeptując łeb leżącej kobrze

i powiedział swej żonie staruszce

– Oj, Halino, coś ze mną niedobrze

A Halina zmartwiła się trochę

i zrobiła napar z kwiatu mięty

– Oj, staruszku, toż to przez te prochy.

Weźże wyrzuć te cholerne skręty!

A ty jeszcze popijasz to piwem

i wychodzisz do roboty w gaju.

Już podobno nadali

ci ksywę

„Postrach Lasu

– Gajowy Na Haju”.

A to wszystko zdarzyło się w maju

gdy pogoda

była całkiem dobra...

Państwo pewnie się zastanawiają

jak w tym lesie znalazła się kobra.

Nim w oklaskach zewrą Państwo dłonie

jakoś się to wyjaśnić postaram.

Tak naprawdę, to to był zaskroniec.

Z tym, że duży. I że w okularach.^[1]