Gdy kwitnie żonkil (ten, co wie,

że żyjesz, aby stawać się)

zapomnij lecz, pamiętaj że

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie,

że żyjesz, aby stawać się)

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż

budzisz się po to, aby śnić,

pamiętaj co (zapomnij nic)

gdy kwitną bzy, co głoszą, iż

budzisz się po to, aby śnić

gdy kwitnie róża (rajski ptak

płonący w naszych szarych snach)

zapomnij czy, pamiętaj tak

gdy kwitnie róża (rajski ptak

płonący w naszych szarych snach)

gdy tak rozkwita każdy cud,

że myśl nie może złapać tchu,

pamiętaj gdzie (zapomnij tu)

gdy tak rozkwita każdy cud,

że myśl nie może złapać tchu,

i (gdy nam czas objawi, że

od czasu nas uwolnić chce)

zapomnij mnie, pamiętaj mnie

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie,

że żyjesz, aby stawać się).^[2]