Może, gdybyś był kimś innym, niz jesteś

Jak srebrzysty pył uniósł się na wietrze

Może, gdybyś był motylem w mej dłoni

Chociaż jeden dzień, chociaż jedną noc

Może, gdybyś był słowem w moich ustach

Kołysanką, gdy kładę się do łóżka

Mógłbyś nawet zobaczyć kazdy z moich snów

Ile dla mnie znaczysz, więc zasypiam już

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Wolisz być sam, zupełnie sam

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Nie sprawię, byś chciał dzielić ze mną świat

Może, gdybyś był ogniem, w którym spłonę

I kroplami łez, co spadają w me dłonie

Może wtedy pokochałabym każdy nowy dzień

Może wtedy zapomniałabym, że to tylko sen

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Wolisz być sam, zupełnie sam

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Nie sprawię, byś chciał dzielić ze mną świat

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Wolisz być sam, zupełnie sam

Ale Ty jesteś zimny, jak lód, obojętny jak głaz

Nie sprawię, byś chciał dzielić ze mną świat^[2]