Wśród naszych ścian,

obok nas

Żyją głosy, które znamy

Kiedyś raz

Któregoś dnia

Ktoś je nazwał wspomnieniami

Wtedy gdy śpisz

W jakąś pustą, smutną noc

Najlepsze z nich

Ciągle gdzieś przy tobie są

Nie daj im odejść

Nie pozwól żeby zgasł we mgle

Głos twoich wspomnień

Bo samotna staniesz się

Nie daj im odejść

Nie pozwól żeby zgasł we mgle

Głos twoich wspomnień

Bez nich możesz poczuć się

samotna

W ciągu dnia

wśród wielu spraw

Przekładanych z dziś na jutro

Spróbuj tak,

posłuchać ich

Są jak ciepły powiew wiatru,

Bo kiedy brak

Słów i sił by skończyć dzień

Jest obok nas

tych najlepszych wspomnień część

Nie daj im odejść

Nie pozwól żeby zgasł we mgle

Głos twoich wspomnień

Bo samotna staniesz się

Nie daj im odejść

Nie pozwól żeby zgasł we mgle

Głos twoich wspomnień

Bez nich możesz poczuć się

samotna^[2]