A tam były wielkie, wielkie góry

Co szczytami dosięgały gwiazd

Wśród kosówek wąskie, kręte ścieżki

Iść kusiły w niezbadaną dal

 Kiedy przyszło nas budzić ptakom

 Wschodom słońca odmierzać nam dni

 Nasz górskie, najpiękniejsze lato

 Nasz górskie, najpiękniejsze sny

A tam były wielkie, wielki lasy

I polany skryte pośród drzew

Zakochanym zielone gęstwiny

Rozmarzonym – szumu koron śpiew

 Kiedy przyszło...

A tam była wielka, wielka wiara

Moc przyjaznych wyciągniętych rąk

W każdy wieczór ogień i gitara

I szczęśliwych, jasnych twarzy krąg

 Kiedy przyszło...

Wielkie góry zniknęły gdzieś w oddali

Wielkie lasy zimy pokrył cień

Wielką wiarę rozniosło po świecie

Cóż zostało – złotych wspomnień sen

 Kiedy przyszło nas budzić ptakom

 Wschodom słońca odmierzać nam dni

 Jedno w życiu najpiękniejsze lato

 Pozostawia najpiękniejsze sny^[1]