Chociaż raz areny przerwać krąg

Chociaż raz galopem ruszyć w świat

Konia ostrogami nagle spiąć

I niech co chce robi ze mną wiatr

Chociaż raz się ponad ziemię wznieść

Spojrzeć w dół z błękitu chociaż raz

Poczuć w sobie najprawdziwszą śmierć

I jak sen wyfrunąć poza czas

Graj mi świecie, graj

Niech ci struna w sercu nie pęknie

Młodość żyje raz

Niebezpiecznie, ale i pięknie

Graj mi świecie, graj

Jedną chwilę daj mi na szczęście

Muszę poczuć to

Co się czuje raz i nie częściej

Graj mi świecie, graj

Duszę oddam ci za to granie

Nim nadejdzie świt

Ten szalony skończy się taniec

Chociaż raz istnienia pojąć cud

Chociaż raz myślenia podnieść głaz

Poczuć tajemnicy dziki głód

I zrozumieć wszystko chociaż raz

Chociaż raz naprawdę sobą być

Chociaż raz nie zagrać żadnej z ról

Maskę zdjąć, pozory z twarzy zmyć

Poczuć na języku życia sól

Graj mi świecie, graj

Niech ci struna w sercu nie pęknie

Młodość żyje raz

Niebezpiecznie, ale i pięknie

Graj mi świecie, graj

Jedną chwilę daj mi na szczęście

Muszę poczuć to

Co się czuje raz i nie częściej

Graj mi świecie, graj

Duszę oddam ci za to granie

Nim nadejdzie świt

Ten szalony skończy się taniec^[2]